LOFOTEN | augustus 2024 – Met een gezonde dosis FOMO en een tikkeltje waanzin hebben we het gewoon gedaan: op naar de Lofoten! Om gelijk maar een beeld te schetsen; 2754 km die je in 1 dag en 9 uur zou redden, mocht je non-stop het gaspedaal kunnen indrukken. Met 4 weken Noorwegen in het vooruitzicht, besloten we dat anderhalve week Lofoten niet mocht ontbreken. Maar eerlijk is eerlijk, wat een pokke-eind! Vanuit Refviksanden, waar we de knoop definitief doorhakten, stond ons nog een dikke 1300 kilometer te wachten. En met een gemiddelde snelheid van 70 km/u over bochtige wegen wisten we dat het geen zondagmiddagritje zou worden. Maar hé, de reis is net zo belangrijk als de bestemming, toch? Dus hoppa, ROADTRIP!
Na een prachtige start van de reis waar we Oslo, Bergen, de omgeving van Stryn en Lovatnet hebben bewonderd, zetten we vanaf het idyllische strand van Refviksanden koers naar de Lofoten. Elke bocht in de weg zorgde voor nieuwe “Oehs” en “Aahs” waardoor James op de achterbank steeds rechtop sprong om te zien waar wij nou zo enthousiast over waren. Fjorden, bergen en dorpjes die uit een sprookjesboek leken te komen, zorgden voor continue verwondering. Waar bijna iedereen de overtocht pakt van Bodø naar Moskenes, besloten wij door te rijden naar Bognes en daar de ferry te pakken naar Lødingen. Niet eindeloos wachten of je überhaupt die dag nog mee kan, een overtocht van maar 1 uur en dus voor we het wisten reden we aan de (wat ons betreft) mooiste kant van de Lofoten van de boot af. NICE!
Eenmaal aangekomen op de Lofoten voelde het alsof we een filmset waren opgereden. Ruige bergen die zomaar uit de zee schieten, glashelder water en stranden die gewoon naar je schreeuwen om ontdekt te worden. In het hoogseizoen zeker een drukbezochte bestemming, maar je kunt ook echt de bijna oorverdovende rust opzoeken. Elke bocht in de weg was weer een nieuw ansichtkaartmomentje.
En reizen met James? Appeltje-eitje. Honden zijn hier bijna overal welkom op campings en stranden. Op de terrassen konden we eigenlijk altijd wel aanschuiven, al blijft binnen eten vaak een no-go voor honden. Gelukkig hadden we weer dat beroemde Vanlife Fever-weer – geen idee hoe we het steeds voor elkaar krijgen, maar de zon lijkt altijd met ons mee te reizen!
Een plek vinden om met je camper te staan is heel makkelijk, want wildkamperen mag hier bijna overal. Toch kiezen wij vaak voor een camping, gewoon voor het gemak en een lekkere warme douche. Onze top drie? Hov Camping, Sandvika Camping en Skarungen. Vooral Skarungen heeft ons hart gestolen met die geweldige locatie, prachtige hikes op loopafstand en een privé sauna met hottub en ijsbad (in de vorm van het arctic zeewater) waren na 1300 kilometer rijden een verademing. James mocht zelfs mee het restaurant in, SCORE! Voor de surf vibes moet je bij Lofoten Beach Camp zijn. Prachtige stranden, chille sfeer en af en toe een (wat mij betreft beetje te) mellow live optreden maken het plaatje compleet.
Naast het kamperen hebben we ook lekker gegeten en toffe hikes gedaan. Het vissersdorpje Nusfjord serveerde heerlijke fish & chips en de pizza daar zou zomaar de beste kunnen zijn die we ooit hebben gehad. De hike naar de top van de Hoven bij Hov Camping was een van de hoogtepunten, letterlijk en figuurlijk.
Ondanks de lange rit was de Lofoten een ervaring om in te lijsten. Als iemand me geblinddoekt had gedropt en gezegd dat ik in Nieuw-Zeeland was, had ik het ook geloofd. Het landschap, de cultuur en de hondvriendelijkheid maakten het een trip om nooit te vergeten. Noorwegen, je hebt ons weer te pakken, en de Lofoten zitten voor eeuwig in ons reishart. Maar de worlds-best cinnamon buns? Die vind je wat ons betreft toch echt bij een Nederlandse of Engelse bakker…