HAARLEM | 18 december 2021 – Wat is die decembermaand toch altijd gezellig. Boom in huis, als je er eens goed over nadenkt best gek, de agenda volgens een vast reglement vastgelegd om teleurstellingen en een jaarlijks familieconflict te kunnen voorkomen. De werkstress neemt per dag toe. Wat kun je op je werk nog afronden dit jaar om het nieuwe jaar stressvrij te beginnen? Is er nog een laatste sprint nodig om de budgetten die 1,5 jaar geleden zijn bedacht (door 75% in een glazen bol te kijken) te halen en gaan we nu wel of niet een personeelskerstfeest organiseren. De jaarlijkse strubbelingen die je bij veel bedrijven tegenkomt, om vervolgens het nieuwe jaar fris en fruitig te beginnen en er al snel weer achter komt dat de cyclus van het vorige jaar zich ook dit jaar weer onvermijdelijk gaat herhalen.
Thuis dit toch maar eens op tafel gooien…
Gelijk de koe bij de horens vatten. ’s Avonds bij de boerenkoolstamppot, het lekkerste wat er is in een maand vol met mislukkende culinaire hoogstandjes, het gevoel van “moeten we het roer nou niet eens omgooien” in een soort luchtballonnetje de kamer in laten zweven. Blijkbaar dachten we er exact hetzelfde over en dan wordt het gevaarlijk. In puur enthousiasme hadden we binnen 30 minuten ons huis al verkocht, banen opgezegd, een camper gekocht, onze familie en vrienden uitgezwaaid en zaten we al aan een koude Guinness in de Engelse zon om vervolgens binnen 1 jaar heel Europa door te reizen. Na weer rustig op aarde te zijn geland besloten om dit eens goed uit te zoeken. Hoeveel beren zitten er eigenlijk op de weg? Laten we er eerst een paar nachten over te slapen…
De volgende avond, dit keer bij een ovenheerlijk zelfgemaakte Melanzane Parmigiana, want wat hebben we toch een geluk met een fantastisch huis met waanzinnige keuken, ging het gesprek al snel weer over ons nieuwe plan. We hebben allebei een hele leuke en uitdagende job. Vaak naar ons zin maar ook regelmatig dezelfde altijd terugkerende uitdagingen. Als ik eigenaar was, dan zou ik het sowieso anders doen. En beter!! #FISTBUMPMETMEZELFINDESPIEGEL
Dat is natuurlijk heel makkelijk gezegd als je eigen geld er niet in zit, zeker wanneer je groeiend ondernemer bent tijdens de zwaarste pandemie die onze generatie tot nu toe heeft meegemaakt. Respect voor hen die het durven. Maar toch, daag jezelf nou eens uit om er ten minste over na te denken om zelf die sprong te wagen. Heb je dat ooit wel eens echt gedaan zonder bij de eerste bump in de nog maar denkbeeldige weg gelijk op te geven? Er zijn al genoeg plannen geweest om los van elkaar of samen een eigen bedrijf te starten, maar waarom is dat er dan nog niet van gekomen? Hypotheek misschien? Inflatie die alleen maar stijgt en het vooruitzicht is niet beter. Energietarieven die alleen maar omhooggaan en het vooruitzicht is niet beter, zeker niet met een aanstormend onvermijdelijk conflict in Oekraïne.?
Eigenlijk zit je in een vicieuze cirkel waar je niet meer uitkomt. Tenminste één van de beklemmende onderdelen moet weg om hieruit te breken. Het vooruitzicht van een slecht horeca pensioen maakt ook nog eens dat ik me nu al zorgen maak over wat er maandelijks binnenkomt als ik straks tegen de 70 ben, mag stoppen met werken en dan eigenlijk gewoon niet eens kan genieten van het leven wat wij nu hebben opgebouwd. Dan maar gewoon rigoureus te werk. No strings attached om eens volledig los te kunnen komen en na te kunnen denken over wat echt gelukkig maakt. En prachtig huis en leven waarin eigenlijk alles kan maakt ook dat je daar keihard voor moet blijven werken. Zou het niet te gek zijn om te kunnen doen waar je echt gelukkig van wordt en daar dan weer een passende woonplek bij te creëren waar je datzelfde geluk weer kan vinden, maar daar ook van kan blijven genieten na je 70e.
Het huis wat we hebben gekocht is ook echt een groot gezinshuis en die hele grote wens om dat te kunnen vullen is eerder dit jaar na vele onderzoeken en trajecten definitief een onmogelijke wens gebleken. Wat een bizar traject is dat geweest, zeker voor mijn vriendin. Vrouw-onterend, volgens medische kennis in de wereld ondermaats in Nederland en qua emotionele begeleiding gewoon slecht te noemen. Nog een reden om gewoon even weg te gaan van alles, rust te vinden en na te denken.
– EINDE –